Romeo en Julia

We vliegen morgen naar Verona voor een lang weekend Italia. Morgenavond een ristretto op een terrasje. Ciao!

Mijn vriendje

Vannacht kwam 'ie slapen. 's Morgens werd hij stralend wakker, ondanks de broeierige slaapkamer. Plakkerige kussen, natte zweethaartjes.... Het maakt niet uit, knuffelen doen we tóch wel, al wordt het 40 graden.

Tissues

Je ziet ze wel vaker rijden: auto's met op de hoedenplank een doos tissues. Ik weet niet precies wat ik ervan moet denken. Nou ja, ik moet niet jokken, ik weet eigenlijk wél wat ik ervan denk: ik denk dan altijd aan sex. Neemt u mij dat vooral niet kwalijk, ik zal het uitleggen. Als je vaak een snotneus hebt, lijkt het me het handigst als de tissues naast je staan of in het handschoenenvak zitten. Als je een gezin hebt en je kindjes hebben een snottebel of kwijl of kleefmondjes, is het ook het meest voor de hand liggende om die doos binnen handbereik te hebben. Wat moeten die dingen dan op de hoedenplank!? Dat is alleen maar een slimme plek als je iets te doen hebt op de achterbank. I rest my case. En voor het geval dat u mij deze post tóch kwalijk neemt: wijt het maar aan de warmte (dan is zo'n doos ook handig voorin!).

Je Ware leeftijd 2

Vorige week kreeg ik van mijn zus een grote map. In die map zaten bijna alle brieven die ik haar in de afgelopen 20, 25 jaar gestuurd heb. Wat een feestje! Oh, natuurlijk waren er ook brieven bij waaruit bleek dat we op een bepaald moment mot hadden, maar over het algemeen was het heerlijk lezen. Wat me vooral verraste, was dat de toon van de brieven in die lange tijd nauwelijks veranderd is. Ik kan natuurlijk altijd wel zéggen dat ik me zo jong voel vanbinnen, maar in al die brieven komt mijn 'geest' onveranderd op me over. Dus kijk maar goed naar deze foto en naar de nieuwe foto bij m'n profiel: dat ben ik, nog steeds!

Bijlmerbeesten

Toen ik gisteren buiten liep werd ik opgeschrikt door het geluid van een mobiele telefoon. Niets bizonders zul je denken, maar dit geluid kwam van boven mijn hoofd. Vreemd. Toen het geluid weer klonk, zag ik opeens de telefoon zitten: een kraai. Hij leek me een beetje spottend aan te kijken. Gefopt!
Nog meer buurtbeesten: mollen, egels, reigers, kikkers (minder naarmate er meer reigers in de buurt komen), aalscholvers, hazen, konijnen én een grote groep uitheemse parkieten die hun aanwezigheid krijsend kenbaar maken als ze overscheren. Het is een familietak, een soort afscheidingsbeweging, van de 'Vondelparkgroep' in het centrum. Parkieten die ooit eens losgelaten zijn en zich flink hebben vermenigvuldigd. Tis leuk wonen hier.

Nog steeds warm?

Om nog even bij de 'coole' dieren te blijven: kijk even naar dit geweldige aapje voor je je vanavond in je klamme slaapkamer terugtrekt!

Lekker windje

Waarschijnlijk zal ik vannacht een stuk lekkerder slapen...Ruud heeft daarnet een plafondventilator gemonteerd. Truste!

Warm

In verband met de warmte even een kleine post.
Quote van Jake Gyllenhaal:

"There are three things I'll never do again - eat Play-Doh, run with scissors and keep my ice-cube collection in a shoebox"

;-)

Zonweekend

Even niet.
Veel te warm.
Boek alweer bijna uit!

Thee met Maaike en Merel

Twee potten rooibosthee
Scones met clotted cream
Lemon curd
Peer-anijsjam
Kersen-aardbeienjam
Cheesecake
Walnoottaart
Chocoladetaart
Wortel-notentaart
Fingersandwiches
Bonbons

Ik kan niet meer verder schrijven.
Ik heb er de kracht niet meer voor ;-)

Oeps!

Kabinet gevallen.

Sneeuw op straat

Al zó lang had ik er naar verlangd: een sneeuwtje. Niet zo'n plastic geval met een nog plastikker figuurtje erin. Nee, een glazen bol, met daarin een mooi tafereeltje. Een huisje, met misschien wat boompjes en poppetjes en diertjes erbij. En dan de sneeuw; witte kleine vlokjes, niet van die grote, die geknipt leken te zijn van ouwe vleeswarenonder-leggertjes. Schudden, kijken, dromen.. De eerste dag dat ik mijn prachtsneeuwtje kreeg, rende ik meteen naar oma aan de overkant. Zij vond hem ook geweldig, maar ze mocht maar éen keer schudden, want stel je toch eens voor dat 'ie zou vallen! Daarna weer terug naar huis, voorzichtig lopend nu, want op de heenweg was ik wel erg roekeloos geweest. Mijn sneeuwtje in twee handen, mijn ogen alleen daarop gericht. Ik zag de put niet, ik struikelde. Ik kan er nog om huilen. Ik zie nog die scherven voor me en dat tafereeltje, dat opeens op straat toch wel erg van plastic leek...

Hoge thee

Mijn dochters hebben mij voor mijn verjaardag een high tea aangeboden. Aanstaande vrijdag gaan we met z'n drieen. Ik dacht net; ik ga vast even een plaatje googelen en nu kríjg ik toch ontzettende trek! Jammer genoeg is het dinsdagavond, kwart over tien, geen tijd voor taart, thee en sandwiches. Ik ga zo maar vast naar bed, lekker lezen en hopen dat de trek weer overgaat.

Molto Bene

Een heel toevallig vervolg op mijn post van eerder deze week: twee etalagepopbenen in het zand bij de 'dreefafgraving', die allang geen dreefafgraving meer is, maar een heuse, bijna affe nieuwe weg. Ik kwam er gisteren langs en ging daarnet met fototoestel op pad om het verschijnsel vast te leggen. Helaas waren ze al weg. Opvallend detail was ook dat éen been een donkergekleurde nylonkous droeg. Ik kan het niet meer bewijzen, jullie zullen me op m'n woord moeten geloven. Ik doe er maar een gegoogled plaatje bij.
En oh ja, ik blog deze week alweer een jaar!

De Eenzame Schoen

Vanmorgen weer. Eén schoen aan de kant van de weg. Soms midden op de snelweg. Maar altijd alleen. Waar is de andere? Waarom ligt die schoen daar? Wie gaat er een eindje rijden en gooit dan een schoen uit het autoraampje? Het is een raadsel waar ik maar niet uitkom. Help!

En nu allemaal!

Jullie mogen dus niet allemaal Daniel Craig leuk gaan vinden, die hou ik voor mezelf ;-) , maar ga alsjeblieft wél allen dit boek lezen! Woorden schieten te kort. Ren naar de boekwinkel of de bieb. Nu!

Iets over de inhoud: De jongen in de gestreepte pyjama begint in Berlijn in 1943. Als de negenjarige Bruno op een dag uit school komt, zijn al zijn spullen in kratten gepakt. Zijn vader heeft promotie gekregen, en Bruno en zijn familie moeten verhuizen naar een plek die ver weg is, waar niets te doen is en waar niemand is om mee te spelen. Hun nieuwe huis staat naast een hek dat zich uitstrekt zover het oog maar reikt, een hek dat Bruno afschermt van de vreemde mensen die hij daarachter ziet bewegen. Bruno wil ontdekkingsreiziger worden en besluit op onderzoek uit te gaan. Op een van zijn tochten ontmoet hij een jongen wiens leven en omstandigheden zeer verschillen van dat van hem. Toch sluiten de jongens vriendschap, maar het is een vriendschap die niet zonder gevolgen blijft...

"Sinds ik dit boek heb gelezen blijft het me achtervolgen… iedereen zou het moeten lezen, jong of oud, omdat het een zeldzaamheid is – een boek dat zo simpel lijkt, zo schijnbaar moeiteloos geschreven dat het haast perfect is. Het boek deelt een forse emotionele klap uit… Ik bleef naar adem snakkend achter, terwijl de tranen over mijn wangen rolden". The Irish Independent

Leuke man 9

Niet straks allemaal deze man ook leuk gaan vinden als hij in november als nieuwe James Bond te zien is! Ga eerst maar eens o.a. Road to Perdition, The Mother, Layer Cake en Munich kijken, om het dan met me eens te zijn: hij is niet alleen erg leuk (en een beetje fout en duister, maar dat zijn de leukste;-) maar ook een erg goeie acteur. Hoezeer ze ook zeiken over zijn ongeschiktheid als de nieuwe Bond. Craig. Daniel Craig.

Olá

Heerlijke vakantie gehad. Prachtig weer. Af en toe ook niet (zie foto). Verbazing over de norse Portugezen, een enkele uitzondering daargelaten. Ik doe altijd mijn best om in den vreemde beleefd en aardig te zijn (thuis trouwens ook) én in ieder geval in de taal van het land 'goeiedag' en 'dankuwel' te kunnen zeggen. Maar op de Portugezen had dat geen enkel effect. Voor de duidelijkheid moet ik er wel bij zeggen dat ze ook tegen elkaar sjaggerijnig deden, dus gelukkig lag het niet aan ons. Volgende keer weer naar Griekenland. En ook weer met mijn zus, want dat was een feestje! (nog wat andere foto's op Artifarti)

Even vakantie

Vannacht moet ik om 3 uur op Schiphol zijn. Eigenlijk om half 3, maar we vliegen niet naar de States, dus zóveel tijdrovende veiligheidsmaatregelen verwacht ik niet, ik durf een halfuurtje later ;-) Samen met mijn zus naar Portugal. Volgens een collega schijnt het daar 39 graden te zijn, maar volgens de Volkskrant van vanmorgen 26 graden. Lijkt me iets aangenamer. Ik ben geneigd de Volkskrant te geloven. Hier schijnt het ook mooi te blijven, dus niet jaloers worden. Tot over een week maar weer.

Oceaandag

Aanstaande donderdag 8 juni, is het wereldwijd Oceaandag. Wist ik niet. Jullie denk ik ook niet. In het kader daarvan zijn er in het aquarium van Artis die dag allerlei activiteiten georganiseerd door b.v. Stichting de Noordzee en het Wereld Natuurfonds. Er is o.a. een 'voelpoel'. Vind ik een beetje dubieus klinken. Maar leuk. Je kunt als kind een Oceaanpaspoort krijgen waarmee je 'Burger van de Oceaan' wordt. Ook leuk. Je kunt een duiker bekijken in de Amazonebak. Leuk. Ook kun je gratis de Viswijzer meenemen. Om te weten te komen welke vis je het beste kunt eten. Zal wel goed bedoeld zijn door het WNF, maar als je op Oceaandag alle mooie vissen in het aquarium hebt mogen bekijken én mogen bevoelen om daarna een wijzer mee te krijgen welke vissen het lekkerst en gezondst zijn om te eten...mwah, dat vind ik toch minder. Niet leuk.