Monday, April 17, 2006

Als ze me missen....

....mag ik even niet op de computer. Mijn echtgenoot is bezig om de foto's voor de Ghana- expositie van Maaike en Matthieu te selecteren (het worden er ongeveer 300 van de 5000 die ze hebben gemaakt) en te printen. U ziet mij dus niet bij de computer in de buurt tijdens deze paasdagen. Dit heb ik even stiekem snel tussendoor getikt. ;-)

Friday, April 14, 2006

Rare film

Vanmiddag naar 'Romance & Cigarettes' geweest. Zelden zo'n rare film gezien. Geen slechte film, gewoon rarig.
De acteurs barstten af en toe in zang en dans uit. Zie fotootje. Wij dachten: met o.a. James Gandolfini, Susan Sarandon, Christopher Walken en Steve Buscemi kan het niet echt misgaan. Daarbij was 'ie ook nog eens geregisseerd door John Turturro en een productie van de broertjes Coen. Toen hadden we eigenlijk wél moeten weten, zij staan vaak garant voor vreemde films. Maar deze was gewoon een beetje raar. Toch wel gelachen ook. Eindconclusie: ik raad hem niet aan, maar als je 'm per ongeluk toch wil zien; je bent gewaarschuwd. Raar.

Wednesday, April 12, 2006

Fatma's food


Elke keer wordt het meer. Fatma begint al te glunderen als ze mijn bijna onthutste blik ziet als ik de kamer binnenkom. De tafel staat weer vol met eten en ik móet aan de bak. Fatma vindt dat ik te weinig eet, dus giet ze maar weer een scheut honing over een pannenkoekje en legt die op m'n bordje. 'Thee, Irene?' Voor ik nee kan zeggen is mijn kopje al weer vol. Vandaag waren er pannenkoekjes, olijven, speciale kaas, komkommer, tomaat en een schaaltje met een verrukkelijk soort roompudding bestrooid met pecannoten. 'Irene, eten!' Ik zucht een beetje voor de vorm en zeg dat ik te dik word. Fatma vindt van niet. Ze pakt me bij m'n heup en gebaart dat er nog wel wat vet bij mag. Wat ik niet opkan, krijg ik in een schaaltje mee naar huis. En tussendoor doen we met volle mond ook nog de nederlandse les.
Afiyet Olsun!

Tuesday, April 11, 2006

Speciaal voor Gerard
















Via internet mijn oude buurjongen weer teruggevonden. Hier het bewijs dat wij ooit bij elkaar in de straat woonden. Rechterpijltje Gerard, linkerpijltje ik.

Monday, April 10, 2006

Kleine criminaliteit?

Ik neem zelfs geen zeepje meer mee, want die ruiken meestal toch vies. Als er een klein kladblokje ligt, soms maar van tien blaadjes ofzo, wil ik dat nog wel hebben. Verder ga ik niet, maar uit dit artikel in Het Parool blijkt dat sommige hotelgasten daar anders over denken.

AMSTERDAM - Jaarlijks nemen hotelgasten in Nederland voor twintig miljoen euro spullen mee. Eén op de tien gasten ontvreemdt iets tijdens zijn verblijf. Handdoeken en washandjes zijn het meest geliefd, gewilder nog dan de zeepjes en shampoos die voor gebruik klaar staan. Merkwaardig genoeg blijkt ook de waterkaraf populair, evenals badjassen en de afstandsbediening van de tv. Dat laatste is nogal futiel, want die werkt zelden buiten het hotel.Hotelboekers Hotels.nl hebben de lijst samengesteld uit een enquête onder honderd Nederlandse hotels. ''Het is geen diepgaand onderzoek,'' erkent Michiel Nagel van Hotels.nl.Gemiddeld ontvreemdt een gast ter waarde van tien euro. Roof van duurdere artikelen komt ook voor. Televisies worden inmiddels vastgeschroefd, omdat vooral de platte exemplaren nogal eens in de koffer willen verdwijnen.Maatregelen tegen de diefstallen zijn nauwelijks te nemen. Het ontvreemden van badjassen en handdoeken kan nog wel enigszins worden ingeperkt door het logo van het hotel te verwijderen. Maar weinig hotels doen aangifte van diefstal, vooral omdat het om relatief kleine bedragen gaat.Hotels.nl ontdekte ook nog een andere vorm van diefstal. Ruim een kwart van de boekingen via de site, wordt in de middag gemaakt - in de baas zijn tijd.

Wat doen ze?


"April doet wat 'ie wil" zei iemand vorige week weer eens tegen mij. Ja, en : "Maart roert zijn staart" en "In mei leggen alle vogels een ei". Maar wat doet juni? En februari? Zijn alle andere maanden zo saai en voorspelbaar dat daar geen spreuk over is of weet niemand iets te rijmen op september of januari? Weet iemand wat ze doen?

Sunday, April 09, 2006

Tóch dood

Afgelopen vrijdagmiddag vielen Merel en ik midden in een documentaire over Gerard Reve. Omdat we niet in de gids hadden gekeken, zeiden we tegen elkaar: ' Hij is dood, dat kan niet anders, laten we even wachten om te zien wat ze zeggen'. Maar er werd niets gezegd en het programma ging maar door met fragmenten uit verschillende tv-optredens en dergelijke. Toch maar even de gids erbij gepakt, niet van harte, want vrijdagmiddag én onderuitgezakt én geen zin om op te staan van de bank... 'Profiel' over Gerard Reve. Oké, niet dood dus. Over naar het bewaarde, op de video opgenomen programma waar we voor klaar zaten.
Vanmorgen hoorden we het bericht dat Gerard nu écht gestorven is. Ik kan er niet verdrietig van worden, hij was al 82, zo dement als een deur en ook niet mijn favoriete schrijver. Volgens mij hebben meer vrouwen daar last van. Reve was, naar mijn idee, echt een schrijver voor mannen, die hem soms helemaal idolaat konden bejubelen. Ik niet. Dat ik vrijdagmiddag voor hem ben opgestaan, daar moet hij het maar mee doen. En rust zacht.

Thursday, April 06, 2006

Verhalen van oma Deel 1


Mijn oma kon prachtige verhalen vertellen. Soms waren het legendes uit haar geboorteland Polen, soms gebeurtenissen die ze zelf had meegemaakt. Dit is zo'n zelfmeegemaakte. Echt.
Oma en de wolf.
In de koude winter moesten de kinderen Podzinski om de beurt hout halen uit de schuur die een flink stuk van het huis af stond. Op een middag, toen het al aardig donker was, was het mijn oma's taak. Toen zij met haar armen vol hout terugliep naar het huis, stond zij oog in oog met een wolf. Omdat de winter dat jaar langer duurde dan anders, waren er al eerder wolven in de buurt gesignaleerd. Ze waren hongerig en kwamen daarom dichter bij de huizen in het dorp dan ooit tevoren. Mijn oma, ze was toen negen of tien jaar oud, deed instinctief wat ze van kleins af aan geleerd had. Ze liet zich snel en zonder aarzelen languit in de sneeuw glijden en hield zich doodstil. Háar oma had haar verteld dat wolven dan denken dat je dood bent en je niets doen. De wolf kwam dichterbij en begon mijn oma te besnuffelen van hoofd tot voeten. Ze voelde zijn warme adem langs haar wangen en hals. Na wat uren leek maar waarschijnlijk minuten waren,verdween de wolf, maar mijn oma bleef liggen tot haar moeder uit het huis kwam. Toen ze vertelde wat er gebeurd was, werd ze eerst niet geloofd, maar de sporen in de sneeuw bewezen dat het echt gebeurd was.

Wednesday, April 05, 2006

Verscheurde beenderen


Fijne titel van deze post,he? Sam heeft weer toegeslagen. Het is om wanhopig van te worden. Vanmorgen was hij een paar uurtjes alleen en heeft in die tijd kans gezien onze slaapkamerdeur te openen. Nou ja, kans gezien? Dat zeg je meestal als het een moeilijke opgave is. Sam gaat rechtop staan en opent met zijn voorpoten de deur. Klaar. Het boek waarin ik bezig was; "The Lovely Bones", lag aan flarden op de grond. Het dekbed was van het bed getrokken, de matrashoes was gescheurd en mijn Labello kapotgeknaagd en de inhoud opgevreten. Sam houdt er niet van om alleen te zijn.

Tuesday, April 04, 2006

Als beste getest

Haarlemmers worden 'Muggen' genoemd*. Misschien dat ik daarom zo'n muggenzifter ben. In ieder geval op het gebied van de taal. Daarnet las ik het weer: 'als beste getest'. Wát zegt dat nou helemaal? Niks. Ik zie dan voor me hoe ze bij een bedrijf een product uitzoeken en zeggen: ' Dit is de beste van het stel, die laten we testen' En dat doen ze dan bij soortgelijke bedrijven ook. Wat er dán uitkomt heet volgens mij: 'Als beste uit de test gekomen'. Ja toch? En dan de opmerking: 'de een na laatste'. Neehee! 'De óp een na laatste' zul je bedoelen! 'De een na laatste' kan niet, bestaat niet. Want dát is dan weer gewoon de laatste. Ja? Duidelijk? Doe dat dan de volgende keer! Dank u.


*Waarom worden Haarlemmers muggen genoemd?
Zwolle is de stad van de 'blauwvingers', Groningen die van de 'mollebonen', en Tilburg staat bekend als de stad van de 'kruikezeikers'. En Haarlemmers worden ‘muggen’ genoemd. Zo zijn er meer dorpen, gehuchten en steden in Nederland die een scheld- of bijnaam hebben.
Haarlemse muggen

Tot op de dag van vandaag is er nog niemand geweest die dit mysterie heeft kunnen oplossen. Bekend is alleen dat het scheldwoord al in de 14e en 15e eeuw werd gebruikt. Het vermoeden ligt voor de hand, dat er verband gezocht moet worden met het feit dat er vroeger veel muggen in Haarlem waren. Dat was begrijpelijk, want in het noorden was er het IJ en in het zuiden het Haarlemmer-meer. Bovendien waren er in de stad toen veel meer grachten dan tegenwoordig.
Blijkbaar schold men een Haarlemmer voor mug uit om daarmee te zeggen dat men hem of haar kleingeestig, stekelig of kleinzielig vond. Ook kan muggenzifterij, vitten op kleinigheden, er mee in verband staan. Een feit is wel, dat de scheldnaam muggen in vergelijking met vroeger bijna niet meer gebruikt wordt. Althans in negatieve zin. Nu zie je de naam vaak terug in namen van gebeurtenissen, zoals de Haarlemse Muggenronde, een wielerronde voor de jeugd.En als in het zuiden van het land het carnaval losbarst, dan wordt door sommige inwoners de Spaarnestad tijdelijk omgedoopt in Muggendonk. En sinds 1998 verschijnt er de zg. Muggenreeks, een boekenserie waarin Haarlemse schrijvers hun verhouding tot Haarlem en de Haarlemmmers proberen te verwoorden.
Meer muggen

Bewoners van veel plaatsen mogen zich over meer dan één bijnaam verheugen. Zo worden de IJsselsteiners naast ‘apenluiers’ ook 'muggenspuiters' genoemd. In 1929 zagen dorpelingen namelijk rond de gemeentetoren dichte wolken opstijgen. Toen de brandweer poolshoogte kwam nemen, bleek dat het geen rook was maar een grote, donkere zwerm muggen, die rond de toren een dansje maakten. Een zelfde verhaal is ook bekend in Meppel en in Dalfsen. Ook in Haarlem is dit verhaal bekend als één van de mogelijke oplossingen voor het mysterie.

Monday, April 03, 2006

Verpakkingsverdriet


Bekentenis. Ik verf mijn haar. Ik ben inmiddels zó grijs, dat, als ik in het voorbijgaan mijn beeltenis in een etalageraam zie, ik denk: 'Hee, mam!" Dus verf ik. Voorlopig nog.
Er zitten altijd te kleine handschoentjes in de verpakking, dus heb ik een zakje plastic handschoenen bij de HEMA gekocht. Rigoureus knip ik het open en trek de eerste twee handschoenen eruit. 'Dat zou toch makkelijker moeten kunnen' denk ik, want er komen er meerdere mee. Dat kán ook makkelijker, Ireen, want in de zijkant zit daartoe een speciaal scheurdingetje (klik voor groter). Eerst kijken en lezen, dat lijkt me handig. Ik heb dat ook met andere verpakkingen. Ik doe het liever eerst op de moeilijke manier, om later te ontdekken dat het ook anders kan. Ach, helemáal perfect is ook zo saai.

Sunday, April 02, 2006

Boven verwachting


Je ziet er geen fluit van op dit kleine fotootje, maar ik was er echt. Wát een stem! Luister maar even op Leela's site. On stage klinkt ze tien keer indrukwekkender en ze maakt er met haar band een groot feest van. "Big hair, even bigger voice"

Saturday, April 01, 2006

Leela James


Ik ga vanavond naar deze mevrouw. Ik heb hoge verwachtingen.

Friday, March 31, 2006

Kleine praat


Ik ben niet goed in 'small talk'. Daarom vind je mij doorgaans niet snel op een receptie of iets dergelijks. Als ik het enigszins kan vermijden blijf ik lekker thuis. Ik vraag mij dus weleens af waarom ik ervoor gekozen heb om (alweer) een hond te nemen. Een hond is een smalltalkmagneet bij uitstek. "Hoe oud is die van jou?" "Is het een reutje of een teefje?" "Wat een hondeweer, he?" "Het wil maar geen lente worden" Na deze zinnen wil ik eigenlijk doorlopen, maar dit is meestal maar een inleiding. Ik ben op zoek naar een mooie afronder of afkapper. Iemand suggesties?

Thursday, March 30, 2006

Kunst met een grote K


Ik had beloofd het resultaat van mijn eerste workshop op het wereldwijde web te zetten, hoe het ook uit zou vallen. Hier is 'ie dan. De steen, die in eerste instantie lichtgrijs leek, bleek bij het polijsten een soort ouwe erwtensoepkleur te hebben en vol met aderen en schilfervlakken te zitten. Da's beginnerspech, denk ik dan maar. Ik heb hem wél mooi glad gekregen en hij voelt heerlijk!
En het allerfijnste is dat ik de smaak te pakken heb gekregen en nu weet wat ik dit jaar op mijn verjaarsverlanglijst kan zetten: gereedschap! De stenen zoek ik zélf wel uit. (klik op het plaatje voor groter)

Wednesday, March 29, 2006

Voor elck wat wils


Klik op het plaatje voor sex, verraad, moord, incest, wraak, schending van de mensenrechten, etc.

Tuesday, March 28, 2006

Tavcan Javastraat

Fatma en ik hebben, ondanks onze taalbarriere, al onze eigen 'running gag'. Een paar weken geleden, toen we het over dieren hadden en ik met mijn onmetelijke talent een beertje had getekend, vroeg Fatma weifelend: 'Tavcan?' Geen idee. 'Tavcan Javastraat?'
'Tavcan Javastraat? 'Wat moest ik me daar nu weer bij voorstellen? Stond er een beer in de Javastraat? Was er een winkel die 'De Beer' heette misschien? We kwamen er niet echt uit. Woordenboek erbij. Ik zoeken bij beer, was iets heel anders (ayi). Fatma zoeken bij tavcan. Het bleek het woord voor konijn te zijn. Ik ben een echte tekenkunstenaar. En wat die Javastraat in het verhaal betreft: er zit daar een dierenwinkel met konijnen in de etalage.
Elke keer als we nu iets niet begrijpen, roept Fatma lachend: 'Tavcan Javastraat!'
(er hoort trouwens zo'n slingertje onder de C, maar die heb ik niet op mijn nederlandse toetsenbord)

Monday, March 27, 2006

Wereldleed


Ik kan het vandaag over Machiel Kuijt hebben en het vonnis levenslang en wat ik daar over denk. Ik kan het hebben over de dood van Joop Admiraal en wat zijn rollen voor mij hebben betekend. Ik kan het ook nog hebben over het verlies van Joesjtsjenko bij de parlementsverkiezingen in de Oekraine, of over Abdul Rahman, de christen in Afghanistan. Maar ik heb het vandaag gewoon over mijn hondje Sam. Zijn kunststof kraag heeft inmiddels al flinke deuken opgelopen omdat hij overal tegenaan loopt. Toch is hij er al aardig aan gewend. Hij maakt er zelfs gebruik van tijdens het spelen. Hij vangt er een bal mee op en geeft dan een zwieper met de kraag, zodat de bal weer wegrolt. Slim. Morgen nog een dagje met dat ding om voor de zekerheid en dan is het leed weer geleden.

Sunday, March 26, 2006

Nacht van de Poezie

Afgelopen nacht was het "De Nacht van de Poezie".
Een van de optredende dichters was Anton Korteweg.

Fluitend

Ik vind, elke dag heeft genoeg
aan zijn eigen kwaad. Wie zijn dag
niet mint, gaat mokkend ten onder.

Sta zo opgewekt mogelijk op dus,
poets je tanden, omhels je vrouw,
kam je haar, lach tegen de spiegel,
ontbijt met thee en een eitje.

Je begint dan vanzelf in de loop van de
ochtend een beetje te fluiten.
Dat doe je de hele dag door
met wisselende intensiteit.

Doe 's avonds als 's ochtends maar dan
met warm eten en een goed glas
- je hoeft je haar niet te kammen-,
waarna met je vrouw naar bed.

Het fluiten neemt langzaam dan af
en houdt uiteindelijk op.

En deze is ook erg mooi:


Jaloers

Ik bedenk als dichter van alles
en schrijf dat vervolgens op.
Daar ben ik het ook voor.

Leuke dingen, ik noem maar wat:
dat je, loop je in de Hema
en zie je wat daar aan vrouw
losloopt, je dan maar al te graag
terug wil naar die van jou.

Ook wel behoorlijk diepe:
dat jij, die van me houdt,
me doorgaans voedt met honger,
al heb ik het nog zo koud,
en dat er van ons altijd
te veel of niet genoeg
gehouden wordt, of fout.

Maar het was toch maar mooi een ander
die zijn volkstuin Tuinesië noemde.

Saturday, March 25, 2006

Wordverification 2



Gisteren had ik bij Erika opeens weer een duidelijk, mooi woord bij de wordverification: KUSSCAN.

Daar kan ik blij van worden.